چه چیزی را عکاسی کنیم
در کنسرتهای بزرگ و منظم، ممکن است زمان عکاسی محدودی داشته باشید، بنابراین حداقل با ایدهای از آنچه میخواهید عکاسی کنید وارد شوید. در مقابل، در مکانهای کوچکتر با گروههای تازهکار، اغلب آزادی عمل بیشتری خواهید داشت - و هنرمندان معمولاً از عکسها سپاسگزار هستند.
به دنبال لحظات کلیدی باشید که احساس اجرا را نشان میدهند: حالات چهره یک خواننده یا گیتاریست در هنگام نواختن بخش مهمی از آهنگ، یا تعاملات کوچک بین اعضای گروه - یک نگاه معنیدار، لبخند یا خنده. این لحظات انسانی هستند که از عکسهایی که صرفاً مستند اجرا هستند، متمایز میشوند.

در سطح عملی، مراقب میکروفونها و پایههای میکروفون باشید که میتوانند صورت خواننده را بپوشانند - عکاسی از کمی زاویهدار به طور قابل توجهی کمک میکند. همچنین، نورپردازی صحنه اغلب به صورت الگوها یا توالیها عمل میکند، بنابراین وقتی میدانید که نور در لحظه مناسب به نوازنده خواهد تابید، آماده فشار دادن شاتر باشید.
عکاسی ضد فلیکر (Anti-Flicker Shooting)
نورهای LED صحنه با فرکانسهای بالا - صدها یا هزاران بار در ثانیه - پالس میزنند. اگر سرعت شاتر شما به درستی همگامسازی نشود، این پالس زدن به صورت نوارهای تیره (Banding) در تصاویر شما ظاهر میشود. اولین قدم استفاده از شاتر مکانیکی است. دومین قدم، آزمایش با سرعت شاتر است. به عنوان یک قانون اساسی، در اروپا که چراغها با فرکانس ۵۰ هرتز کار میکنند، سرعت شاترهایی را انتخاب کنید که مضربی از ۵۰ هستند: ۱/۵۰ ثانیه، ۱/۱۰۰ ثانیه، ۱/۱۵۰ ثانیه.
اگر نوارهای تیره همچنان باقی ماندند، عکاسی ضد فلیکر (Anti-Flicker Shooting) را روشن کنید (Shooting > Shutter/Silent > Anti-flicker Set. > Anti-Flicker Shoot. > On). دکمه شاتر را نیمه فشار دهید و صبر کنید تا عبارت "Flicker" روی صفحه نمایش داده شود.

دوربین فلیکر را در فرکانسهای ۱۰۰ هرتز و ۱۲۰ هرتز تشخیص میدهد. برای مشکلات پایدار، از شاتر متغیر (Variable Shutter) استفاده کنید (Shooting > Shutter/Silent > Anti-flicker Set. > Variable Shutter Set.). این به شما امکان میدهد تا سرعت شاتر را با دقت تنظیم کنید و همزمان صفحه پشت دوربین را تماشا کنید تا زمانی که فلیکر برطرف شود. این کار ممکن است نیاز به آزمون و خطا داشته باشد، اما این ابزارها به رفع مشکلات نوارهای تیره کمک میکنند.
شاتر بیصدا (Silent Shutter)
اگر از یک کنسرت کوچک یا آکوستیک عکس میگیرید، آخرین چیزی که میخواهید این است که اجرا را مختل کنید. تغییر به حالت بیصدا (Silent Mode) صدای شاتر را حذف میکند. برای روشن کردن آن، به مسیر Shooting > Shutter/Silent > Silent Mode Settings بروید و سپس آن را روی On قرار دهید. این کار دوربین را به شاتر الکترونیکی تغییر میدهد، شاتر مکانیکی را بیصدا میکند و تمام سیگنالهای صوتی، از جمله تأیید فوکوس خودکار (AF) را خاموش میکند.
انتخاب دوربین
گزینههای عالی دوربین در محدوده محصولات سونی وجود دارد، اما بهترین برای عکاسی کنسرت، Sony Alpha 1 II است. این دوربین دارای رزولوشن ۵۰.۱ مگاپیکسل برای عکسهای با جزئیات و فضای کافی برای کراپ کردن است. میتواند در نور تا -۴ EV فوکوس کند و دارای فوکوس خودکار ردیابی عالی است. Sony Alpha 7S III دارای سنسور ۱۲ مگاپیکسلی است که برای عملکرد در نور کم بهینه شده است. Sony Alpha 7 V یک دوربین همهکاره عالی با رزولوشن ۳۳ مگاپیکسل و فوکوس خودکار تا -۴ EV است.
تنظیمات نوردهی
در عکاسی کنسرت، نورپردازی همه چیز را در مورد نوردهی تعیین میکند. برای آسانتر کردن کار، ISO خودکار (Auto ISO) را با حداقل سرعت شاتر حدود ۱/۱۲۵ ثانیه تا ۱/۲۵۰ ثانیه تنظیم کنید تا حرکت را فریز کنید - اگرچه این به انرژی هنرمندی که از آن عکس میگیرید بستگی دارد.

سپس، دیافراگم خود را بر اساس میزان عمق میدانی که نیاز دارید تنظیم کنید. برای نماهای متوسط از یک خواننده، ممکن است بتوانید با f/1.4 یا f/1.8 عکاسی کنید. اما برای نماهایی که میخواهید هم گیتار و هم صورت فرد در فوکوس باشند، باید دیافراگم را به f/2.8 یا f/4 ببندید. با تنظیمات دیافراگم آزمایش کنید تا بهترین نتایج را برای ترکیببندی خود بیابید.
انتخاب لنز
اکثر عکاسان حرفه ای از دو لنز استفاده میکنند، اغلب روی دو دوربین، و یک لنز زوم را با یک لنز با فاصله کانونی ثابت و دیافراگم بزرگ جفت میکنند.
اگر به صحنه نزدیک هستید، لنز FE 24-70mm f/2.8 GM II یک انتخاب عالی همهکاره برای نماهای عریض و نزدیک است. حتی ممکن است به اندازه کافی نزدیک باشید تا از یک لنز زوم واید مانند FE 16-35mm f/2.8 GM II استفاده کنید. اگر دورتر هستید، لنز FE 70-200mm f2.8 GM OSS II نماهای نزدیکتری از هنرمندان در حال اجرا امکانپذیر میکند.
برای لنزهای پرایم (ثابت)، لنز FE 35mm f/1.4 GM یک انتخاب محبوب و عالی برای مکانهای کوچکتر است - دیافراگم بزرگ f/1.4 در نور کم عالی عمل میکند و فاصله کانونی برای عکاسی از تکنوازندگان یا کل صحنه و نماهای جمعیت از فاصله دورتر مناسب است. برای افراد تازهکار، لنز FE 50mm f/1.8 یک گزینه مقرون به صرفه و سبک وزن است که در نور کم برای عکسهای نوازندگان عملکرد خوبی دارد - این یک گزینه عالی برای سطح مبتدی است. در مقابل، لنز FE 50mm f/1.2 GM پادشاه نور کم است و جزئیات بسیار واضح و بوکهی محو و زیبا برای عکسهای دراماتیک ثبت میکند.
ردیابی لحظهای (Real-Time Tracking) با تشخیص سوژه
جدیدترین دوربینهای سونی، مانند Alpha 7R V، از تشخیص سوژه با هوش مصنوعی برای ردیابی فوکوس استفاده میکنند. در کنسرتها، این به معنای آن است که میتوانید فوکوس را روی نوازنده قفل کنید و سیستم چشمها، صورت یا بدن او را (اگر روی برگرداند) ردیابی میکند. فوکوس خودکار Sony Alpha 1 II میتواند در نور بسیار کم - تا EV -4.0 - فوکوس کند، بنابراین حتی در مکانهای بسیار تاریک، عکسهایی با فوکوس کاملاً شارپ ثبت خواهید کرد.
خلاصه
شاتر بیصدا: برای جلوگیری از برهم زدن اجراهای آرامتر، حالت بیصدا (Silent Mode) را روشن کنید.
عکاسی ضد فلیکر: برای از بین بردن نوارهای تیره ناشی از نورهای صحنه، از حالت Anti-Flicker استفاده کنید.
ردیابی لحظهای: جدیدترین دوربینهای سونی از ردیابی با هوش مصنوعی استفاده میکنند که حتی در نور کم نیز کار میکند و عکسهای شارپی از نوازندگان تضمین میکند.
ISO خودکار: ISO خودکار را با حداقل سرعت شاتر ۱/۱۲۵ تا ۱/۲۵۰ ثانیه تنظیم کنید تا حرکت فریز شود و همزمان با نورپردازی در حال تغییر صحنه سازگار شود.
انتخاب لنز: برای تطبیقپذیری، یک لنز زوم مانند FE 24-70mm f/2.8 GM II را با یک لنز پرایم سریع مانند FE 35mm f/1.4 GM جفت کنید.
ثبت احساسات: در لحظات کلیدی به دنبال حالات چهره و تعاملات بین اعضای گروه باشید.
مراقب نور باشید: نورهای صحنه به صورت الگوها عمل میکنند - پیشبینی کنید که چه زمانی نور در لحظه عالی به نوازنده خواهد تابید.
تهیه و تنظیم : اطمینان | نمایندگی فروش دوربین سونی در ایران
